ANA CRISTINA CARAMÉS RODRÍGUEZ _ CORREDORES DE SOMBRA

A historia a narra Clara, unha rapaza que anos despois de desvelar o misterio dun cadáver agochado dende facía moitos anos no seu fogar con tan só trece anos decide contar a súa intrépida historia.

Corría o verán de 1995. No pobo de Vilarelle, no pazo do Soutelo, cando uns obreiros que estaban a traballar nunha reforma no soto atoparon un cadáver  agochado entre uns tabiques.

Clara atopábase alí, e alcanzou escoitar cando os policías que se estaban levando o corpo comentaban que non ía ser moi doado descobrir de quen era o corpo posto que de seguro levaba alí dende a guerra, e de aquela morrera moita xente. Pero aínda así non se rendíu, e decidiu poñerse en busca de probas para descobrir a quen pertencía o corpo.

Co paso do tempo Clara fixo novos amigos, entre eles Miguel, un rapaz de orixe humilde do que a pesar das súas diferencias e a oposición do seu pai rematouse namorando del coma unha tola. Miguel axudou moito a Clara, ao enterarse do asunto do cadáver do pazo. Presentoulle xente que vivira isa etapa da guerra, entre eles a Sebastián. E precisamente grazas a Sebastián, un ex-traballador do pazo e as probas que pouco a pouco foi recadando acabou descobrendo a verdadera historia da súa familia.

GÚSTANCHE AS HISTORIAS DE MEDO ? _ANDREA CASTRO

                     

Unha nena chamada Nube, é levada a un campo de concentración xunto ó seu avó por ser diferente ós demáis. Pois Nube ten un gran cociente intelectual e o seu avó é un inventor de primeiras. Pero no campo no é todo normal, pois os soldados son lobos. Xunto co seu compañeiro de caseta; Mun, o albino; a neta e o avó descubren secretos que ninguén imaxinaría xamáis sobre os lobos, e que lles levará a intentar escapar daquel terrible lugar ainda que teñan que romper as normas do recinto e sacrificarse por elo. Pero non é o único recinto que hai que salvar dos malvados lobos, pois existen moitos máis.

Eu recomendo este libro á xente que lle gusta as historias de medo. Tamén penso que este libro conta o medo que pasaban os xudeus cando eran encerrados e maltratados por ser de diferente relixión.

ANDREA CASTRO

                                    O carteiro de Bagdad

Abdulwahid, chámase como o levantador de pesas iraquí que conseguiu unha medalla olímpica de bronce, o único da historia deste país. Vive co seu pai, Ibrahim, carteiro que reparte o correo na súa motocicleta, e Fatiha, a nai; nunha humilde casa cunha habitación única, no barrio de Karrada, en Bagdad.

Agora, coa guerra, os comercios permanecen pechados, el non pode ir a escola e a súa nai apenas sae de casa pola inseguridade. Só as tardes do venres toda a cidade descansa das bombas e ambulancias porque é a hora do rezo. Paran os suníes e tamén os chiíes.

Pasan os meses e nada cambia. Un día, o pai aparece sangrando, pois un coche perseguido por soldados provocoulle un accidente coa moto. Por si morre, fai xurar ó seu fillo que encontrará o destinatario dunha carta que debe entregar con necesidade. Consegue entregala coa axuda do seu amigo Ahmed, que ten que ver a escondidas, pois é chií. Os dous chicos van a casucha do ancián Faysal, o destinatario da carta. Nela, o seu fillo envíalle dende Siria semillas.

Pola noite, volven a casa. El ten medo de encontrar ó seu pai morto. Pero entón escoita o ruído familiar dunha motocicleta, que baixa tambaleando dun lado a outro na calle... 

Horario de clase

Querida Anika:
No libro gústame que narres a túa vida diaria por que aínda que lle poda pasar a calquera todo o que te pasa a ti a min o libro é entretido igualmente. A min tamén me pasa a diario que teña algunha pelexa coa miña nai e logo as dúas se nos pase o enfado en menos de cinco minutos. Encantoume que ao final decidiras quedarte co Stemberger en vez do Wolfgang por que aparte de que según o contas o Stemberger ten moitos cartos así que pode mercarte mellores agasallos polo teu cumple é moito mais agradable ca o outro. A historia foi moi divertida e nada mais comezar a lela non podía parar.
Espero que o teu comezo de clases sexa bo, moitos bicos.

carolina- o carteiro de Bagdag

O CARTEIRO DE BAGDAG:

                  O tema vai dun neno chamado Abdulwahid, que vive nunha das rúas de Bagdag. Todas as mañás espertábase co estruendo das bombas, procedentes da guerra entre os sunitas e os chiitas, Abdulwahid ten un amigo chamdo Ahmed, pero como é do outro barrio, os seus pais intentan quedeixen de ser amigos, dicindo que os culpan da bomba da mesquita.

                 O pai de Abdulwahid, Ibrahim, é carteiro, e un día ten a mala sorte, de ter un accidente de tráfico, cando o pai chega a sea casa e a madre  de Abdulwahid empeza a curar,  Ibrahim dalle unha extraña carta ao seu fillo, e dille:

      -Tes que levarlle esta carta a alguén que vive en Al-Wahdah.

                Abdulwahid, lembra que o seu amigo, Ahmed, ten un curmán chamado Mohamed que alí vivía, así que os dous embarcanse nunha aventura, para levarlle esa carta a un señor chamado Faysal, e así o fan, resulta que dentro do sobre, había unhas sementes, así que Faysal, contalles unha historia, despois diso, os dous nenos regresan a o seu fogar, cos seus pais.

               Nada muda en Bagdag. O balbordo dos estoupidos e dos disparos continúa neste primeiro día de muharram, o mes que inaugura o novo ano.

                  

                

Lúa do Senegal

                               LÚA DE SENEGAL

Unha nena senegalesa chamada Khoedi que ten 10 anos e vive nun lugar chamado zigunchor coa súa nai ,súa avoa e  súa irma .O  seu ai xa fai tres anos que había marchado pra España .

A Khoedi toda las noites súa avoa contáballe unha historia e logo ela cando vaise durmir fala coa Lúa e cóntalle todo o que lle pasou no día .Un día moi triste para ela foi

GAME OVER Carta a unha persoa dende o punto de vista da historia dun personaxe, (Alicia)

Ola, bos días!
Vouche contar unha historia sen pés nin cabeza, na que eu estou implicada:
Luís, o meu profe, recibira, como agasallo de aniversario, o coñecido xogo de Parallel City. Ao principio, non o cría, o catedrático detestaba a informática e apenas sabía usar Internet. O certo é que estaba disposto a probalo polo gran esforzo económico que fixeran os seus filloS, ou polo menos, Iso me dixo. Prendeu o ordenador e creou un perfil no xogo co alias de "Breogán".

Despois de horas e horas de xogo, comezou a enviciarse, e faltou dúas ou tres semanas a clase só para poder xogar cando estabo só na súa casa, xa que Fina, a súa muller, estaba traballando e os seus fillos, os xemelgos Xoán e Sebastián, estaban no colexio.

O misterio da Cordelúa-Beatriz Pérez García

                             

O libro cóntanos dúas historias á vez, a primeira falános dunha  maldición e a segunda trata sobre un amor xuvenil que representa a primeira historia.

``A noite que wendy aprendeu a voar´´

  A NOITE QUE WENDY APRENDREU A VOAR

        

              O libro trata dunha axente da patrulla ``Z´´ que ten que resolver un dos casos máis incribles da súa vida.
              A morte foi do marido dunha muller chamada Matilda Pi-Strauss,  os asesinos matarono para encontrar un tesouro chamado ``O OLLO DE DEUS´´. Cando Wendy e mais o seu compañeiro Roger Dueso ían sair da casa despois de investigala, atopáronse cunha nena de 5 anos máis ou menos que co medo que lle metera o seu padrasto sobre como era a policía,  saíu correndo perseguida por Wendy Aguilar ata entrar nunha liña de metro onde case acaban coas súas vidas. A nena, cando conseguíu sair da liña de metro atopou a dous homes ( o Galiña e o Trampas) amigos do seu padrasto ( o Garrao). Á nena non lle quedou máis remedio que pararse e falar con Wendy. Ela díxolle que o seu nome era Mon e que vivía na rúa dos Avellers, terceiro segunda. Tamén lle confesou que non quería sair de alí porque tiña medo do noivo da súa nai ( o Garrao), xa que lle pega na casa.
             Despóis da conversa foron ata a casa da nena, alí falaron coa nai sobre o Galiña, oTrampas e o Garrao. Despóis de sair da casa secuestráronos o Trampas e o Galiña e leváronos nunha furgoneta branca onde os esperaba o Garrao. Logo leváronos a un mar onde ataron a Wendy a unha máquina e tirárona dende un penedo. Wendy intentou soltarse de todas as maneiras posibles e conseguíuno . Mon, que estaba co Garrao, o Trampas e o Galiña, engulira ``O OLLO DE DEUS´´. Chegaron á casa do Garrao e este moi enfadado díxolle a Mon que o botara fora. Despóis desto encontráronse a un home chamado ``U´´ e o Garrao moi enfadado, disparouno, pero ``U´´ pegou un salto acrobático e pasou por enriba das balas, pouco despóis entrou Wendy, pegou catro tiros na porta e dixo: -¡Policía! ¡Policía! ¡Quedades presos!.

Xoeliki

Rebeca Bermúdez.OS NENOS NUMERADOS

No corazón do bosque. Sara Gabarri

imaxe
enlaces

Resumen: NO CORAZÓN DO BOSQUE.


-Raquel, unha nena de dez anos,e os seus compañeiros de clase foron de excurxión ao bosque do río Eume.

Alí pasaron un día maravilloso.Explorando as ruinas dun mosteiro abandonado, e collendo castañas para levalas a casa . Cando reguesou, Raquel contoulles aos seus pais as aventuras, e se foi agotada para a cama.Entón escoitou un ruido que veñia da mochila ,é alí habia un homiño diminuto. Un transno chamado Derdrím, que se meteu na súa mochila para pasar o invernop cos humanos porque todos os seus amigos do bosque sa desapareceron.Raquel primeiro quedou apasmada e sen moverse porque non podiña crer o que ela estaba vendo polos seus ollos, umhos minutos despóis atreveu a preguntarlle a Derdrím que que era e porque se había metido na sua mochila, e Derdrím dixo que era un trasno do bosque que tiña máis de 300 anos e que se meteu na súa mochila para pasar o inverno con ela porque senon el tamén iba a desapàrecer.

Raquel deulle un poupo de comida e o meteu na casa das suas bonecas.

Nas festas Derdrím disfrazouse de Papá Noel porque el tamén queria estar con ela.Dias despóis Derdrim foi con Raquel a escola porque Raquel dixolle que os rapaces metianse con ela,entón na escola o viu case todos da clase e Raquel enfadouse moito conm Derdrim estivo semanas sen falar con el,cando Derdrim preguntoulle a Raquel que xa que non falaban el se iba a ir da súa casa pero Raquel dixolle que non estaba enfadada con el todo lo contrario estaba moi contenta porque nadie bolbeu a meterse con ela.

YOLANDA LEON

               DESCRICIÓN :

    CASTELO NA AREA 

      vocabulario : PLANTA , RASTRILLO , TORRE DE HOMENAXE , CALDEIRO , AMEA , AREA HUMEDA , PONTE ELEVADIZA , PÁ , FOXO , CHAPITEL. 


      No concurso de castelos de area da semana pasada estaba a area humeda porque esa fin de semana chovera a cántaros pero facilitabame moito o traballo para facer a amea e a torre de homenaxe cun chapitel moi puntiagudo. Collín o caldeiro e puxenme a facer o castelo dunha soa planta, co rastrillo formei un foxo e enchino de auga. Despóis pensei en por unha ponte normal pero parecíame mellor idea unha ponte elevadiza así que collín a pá e puxenme mans á obra. Finalmente, o xuíz do concurso puxome moi boa nota e gañei unha pequena medalla de bronce.



             LECTURA :

         Cando petan na porta pola noite... O titulo xa me pareceu suxerente. Sería de medo? de temor ? 
      Ao abrir e tollear as suas páxinas descubrín que estaba composto por certos contos.
      O conto que máis me chamou a atención foi o CUMPREMORTES. É o conto mais longo e entretido que hay no libro. 
      
         O Cumpremortes vai sobre un home que recibiu unha carta de loito todos os anos ó mesmo día. Nesa carta avisábao de cando ía morrer. Ao principio non o cría e pensaba que sería unha broma de mal gusto. Eu a medida que lía as páxinas entrábame a curiosidade por como acabaría este conto , se morrería o home ou serí unha broma coma el dicía. Pero non , non era ningunha broma 

A punta de pistola

A punta de pistola

O Varas e a súa muller Rica deciden levarse a os seus fillos Pixie e Dixie do centro de acollida, donde estan. Eles secuestralos a punta de pistola, discuten, no saben donde ir, comenzan unha perigosa fuga. A vez transcurre a historia dunha camioneira chamada Camila que é culta e admiradora de Celia Rivas, a primeira muller camioneira, a cual quere parecerse. Camila escribe nun blog todas a súas inquietudes e todas sus vivendas.

O Varas, Rica e os nenos entran nun centro comercial mentras seguen discutendo donde ir, van de tenda en tenda hasta que se dan conta... de que non esta o neno pequeno. Se había escapado, o buscan desesperadamente hasta que o atopan. Séntense observados polo escándalo que han armado e fuxen de alí.

Van en busca dun amigo para que os preste diñeiro e este négase, o Varas enfádase moito é... marchan a toda velocidade pola autopista. Encontran un control da guardia civil e se o saltan facendo que estos os persiguan. O Varas na súa fuxida desesperada logra despistarlos e métese a toda velocidade nunha área de servizo embistendo o coche contra o camión de Camila, esta enfadadísima va detrás de el no camión, é como unha persecución de película! Pola radio do camión avisa a os compañeros para que a ayuden na persecución. Consiguendo porfin atrapar a o Varas.

hacks e ciberpirateria (Javier.P)

                                         SERVE DE ALGO SER UN CIBERPIRATA?

                                               PRA QUE DEVERIASE DE USAR                                                                  
Hai moita xente que preguntarase por que, e è por que cando o usas nos `shooters`  on-line de unity web player e mais divertido;usar bazoocas coma SMGs ou en reverersa, voar, cambiar as texturas do mapa, e facerte invisible.nos de coches on-line tamen pode estar ben dependendo da tematica do xogo; guerra, carreiras, ou `liberdade`. podes facer que o coche vaia a velocidades absurdas, ou que o fagan voar coma se tibese os controles dun aviòn...etc.

pero se digo a verdade non o querria pra nada serio,pois non sabria para que, nin tampouco penso hackear contas de ninguna red social, pareceme estupido e innecesario non vexo utilidade a iso, pois so e molestar a persoas que non fan nada, solo buscan falar con sus amigos ou xogar aos xogos que teña.

                                

Se queredes ser hackers, non molesteis, se o fose eu, so usaria hacks pra entreterme e entreter a outros. esta e so a miña opinion, asi que pensade o que queirades, eu non podo manexar vosos pensamentos nin tampouco tentarei facelo. Se non opinades o mesmo ca min, o unico que pido e que respetedes a miña opinion como eu respeto a vosa.

ESTAMOS CO TRABALLO DOS LIBROS EN PROCESO

revisa as túas entradas

O HOME MISTERIOSO

                                       

Alicia é una nena moi boa, e con ganas de saber máis sobre un pequeno e misterioso home, chamado Pumariño, o cual nunca reacionábase con ninguén e que sempre andaba a romper as pedras pensando que ali escondera o seu pai ao morrer o puchero de oro. Xunto Alicia están os seus catro amigos de toda a vida,(Álvaro, Aida, Anxo e Alba) xuntos van coñecendo cada vez máis a Pumariño, ata que un día lles leva a unha casa chea de cadros, cadros nos que se pode entrar, e os nenos senten interese e...
Un por un van entrando no cadro que elixen, e van vivindo as súas aventuras. Ao día seguinte volven a casa con ganas de máis, pero encóntrase con que a casa estaba vacía, non había ningún cadro excepto un, un cadro cheo de vigas e columnas, cunha torre no medio.
Entran todos os nenos e chegan a unha cidade na que Pumariño encontra o puchero de oro, e uns gardas da cidade enteranse e persigueos, ata que os nenos e Pumariño logran fuxir e volver a súa casa.

       PAULA HUERTAS

Asústate Merche! ////// Cynthia Rodriguez

Asústate Merche é unha novela que trata sobre Auria, unha nena de 15 anos que, a partir dunha esquela dun xornal, descobre unha terrible verdade que a empuxa cara o suicidio...

WENDY E A SÚA AVENTURA DE POLICÍA

O señor Darío Arpillera vai cear coa súa muller, Matilde Pi -Strauss. Ao rematar volven a súa casa onde é disparado por uns ladróns.

Perlita, a criada, estaba na casa e pensaba que os ruidos eran dos seus señores.

Na comisaría Sarrià-Sant fálase do asasinato, que van a investigar Wendy Aguilar e Roger Dueso.

Cando están na investiga Wendy ve a unha nena chamada Mon, observando entre os colectores de lixo.

Faille unas cantas preguntas e a nena cóntalle todo o que aconteceu nese día, Mon era a peza clave dos ladróns, chamados: o Galiña, o Trampás e o xefe, o Garrao, os tres son moi agresivos , ameazadores ,punxentes...