Stephen Curry

ste bo home de aquí chámase Stephen Curry e é o mellor porteiro de billar da historia dos bolos.
Apasióname a súa forma de acertar no centro da diana, deberían darlle o premio ao mellor xogador-pasador da NHL.
E como dato, no garito de aquí ao lado dan uns chupitos maxestuosos.

Importante!! para crear un microconto de terror

Indicacións

1. Un microconto é unha historia mínima que non necesita máis ca unhas liñas para ser contada. Non é o resumo dun conto máis longo, nin tampouco é un chiste.
2. Non sempre funciona o esquema tradicional. O microrrelato adoita eliminar o desenvolveento. A súa forza está na súa capacidade de sorprender.
3. Habitualmente o período de tempo que transcorre entre o pricipio e o final da historia é pouco.
4. É recomendable utilizar poucos personaxes.
5. Débense evitar as descricións longas; abonda cun adxectivo ben elexido.
6. Todo o que se conta ten importancia.

preme AQUÍ par ler as nosas creacións....

Estefania Brandariz-Microrrelatos

O 
O último lanzou a última pala de terra sobre o último morto da terra. E nese intre supo que era inmortal, porque a morte so existe na mirada do outro.

O 
Séntome co meu marido no sofa do salón cando escoitamos ao bebé
-Marcos, vai ti a polo  mentras collo unha revista
-Meu amor, nos non temos ningun bebé...-

O 

Abro os ollos cando escoito a luz de azafatas van de un lado a outro. Non entendo o que pasa ata que miro pola ventanilla e o chan esta moi cerca de nós.

Estefania Brandariz

Bala de Prata 

Miro eses ollos verdes dos que me enamorei e podo ver unhas bagoas sair de elas. Baixo a mirada aos seus beizos e vexo como os move, creo que esta berrando algo, pero coa sangue presionadome os meus oído non logro escoitar nada. Nun último esforzo de falar, noto unha presion moí grande no meu estómago, onde a bala que reflexaba ata a lúa deume.
-Quérote, nunca o olvides.- E ali foi onde xa non o volvín a ver nunca mais...

Francisco D.

O susto sorpresa

Entrei pola porta da miña casa e non había nadie, gritei e gritei e nadie contestaba fun pra arriba correndo e non había nadie, na cociña, no salón, no cuarto; salín pola porta porque non había nadie e volvín a entrar poque olvideime o móbil e todos estaban alí!

Microconto de terror/comedia

Os amigos e o descoñecido

Iban camiñando pola rúa de noite un home chamado Evaristo co seu amigo Eduardo. Déron ás 22:00h da noite e eles seguían camiñando tan tranquilamente, cando de repente escoitan:os vou matar;susurrando, déronse a volta e véron a un home cun coitelo na man e empezaron a correr sen mirar atrás. Déron ás 00:00 e seguían correndo e cando visualizaron un banco sentáronse porque o corpo non lles daba máis e...miraron pra atrás e morreron!!

Ana Caramés Rodríguez

          

                ANTES MORTA QUE SINXELA

Doce da noie, a princesa por primeira vez, despois de anos de escravitude baixo a temible meiga do pobo, atopou o seu momento de gloria facendo o sexo co principe

Newtons

+Canto pesas?

-60 Kg

+SUSPENSO

Microrelatos: a sorpresa inesperada

Cando estou só escóintanse ruidos extraños, 

logo penso que non é nada, ao rato vólvense a escoitar,

asustóme porque cada vez sóa mais forte,

vou correndo a ver que é: era un xogete

que susto levei!Ao rato derrumbouse o edificio

ANDREA CASTRO

Ela non cree nos dragóns, pensa que non existen. Pero como explica que teña a cara chea de queimaduras?

                                                     "Unha salchicha estaba a fritir"

Medo a non morrer nunca

Á beira do río Éufrates, vivía Berta, famosa naqueles lares polos garabanzos que vendía. Un día ventoso un "neno" caera ás augas do río. Sen pensalo dúas veces, lanzouse ás augas do Éufrates cando se decatou de que eran un inchable. Arrastrada pola corrente, caeu fervenza abaixo.

O invento definitivo

Tras meses de traballo por fin conseguín facer o mellor invento do mundo. Recuberto con pintura negra  amarela e unha fina punta gris o bauticei como...LAPIS!!

BONECA, PRINCESSA, BARBIE

Eu vistome como o boneco Ken, para saír coa miña  boneca, princesa, barbie.
Ata que decatome que as bonecas, princesas, barbies non existen.

Carlos M. Hernández Vicente.

Castigada-microrrelato

A muller peta na porta todos os días.
Xa ten que saber que non a vou deixar saír.

Beatriz Pérez Gracía-Microrrelatos

                                   1º O CAN FANTASMA

Os ladridos que sacaban ao outro lado da parede do cuarto, despertaron a María na vella casa na que vivía dende pequena cos seus pais. Esos ladridos indicaban que o seu can quería xogar con ela, pero a María invadiulle unha sensación de terror xa que o seu can morrera a semana pasada.

                         2º  A NOITE QUE NON DURMIU

Un viaxeiro cando chegou ao seu destino que era Zaragoza foise hacia o hotel, tiña un aspecto romano. A única decoración eran estatuas e cadros de emperadores. O viaxeiro no puido durmir porque pensaba que lle estaban observando os cadros e as estatuas.

 3º O MOUNSTRUO NA NOITE

Na escuridade da noite, Teresa espertou paralizada de terror coa silueta dun mounstruo enriba do seu sofa. Foi mirar que era iso tan sospeitoso, era o seu can! Suspirou aliviada. E foise de novo a durmir.

Microrrelatos

1. Medo a quedar so no mundo

Abrín a porta do portal, todo desaparecerá, as portas das casas estaban abertas e non había ninguén. Todos marcharan e eu quedara so. Como todas as mañás soou o despertador.










2. Pelexas na casa.
A muller estaba pelexando co seu fillo. O neno dixo:
-Vaite e non volvas nunca máis!
Na parede da habitación había un cadro, a nai acercouse a el en silencio e sen mirar ao seu fillo meteuse dentro.









3. Consecuencias.
A miña avoa contoume que cando era moza no pobo onde vivía había una lenda, nunha cova preto de alí había un cofre con diamantes pero ninguén se atrevía a ir por el por que contaban que o que fora non saría inmune. Un home que quedara sen traballo e tiña que manter a súa familia decidiu ir. Nunha semana non se supo nada del, o Domingo cando todos saíamos de misa na porta atopábase o home coa roupa chea de lama, nunha man levaba un diamante e a outra non estaba.

MICRORRELATOS-Carolina Núñez Tasende

1- O bus comeza a moverse, esquerda, dereita, esquerda...e todo se escurece, nos non vemos nada, óese a alguén mastigar... e a montaña nos traga.
-Esperta, dixerónme!
Pero non, xa estábamos no estómago da montaña.




2- Cando deron as doce, Cincenta saíu correndo do castelo e...
        - Perdeu un zapato!
        +Non! comeuna o lobo!


3- Contan que o asasino da media lúa anda solto, pero eu, xa cansada de traballar, decido deitarme e durmir, son as 6, soa o despertador, non, é a pistola do asasino apuntando a miña fronte.

AÍNDA HAI  MÁIS...

A sombra

Miraba as portas entreabertas do armario agochado debaixo das mantas temendo que houbese un alien na sombra que vía. Acordouse de que o seu irmán pequeno deixara o seu balón no armario e suspirou aliviado. Durmiuse e o alien abduciuno.

Última etapa

Preseguiu os seus soños, pero o tempo gañáralle a carreira.

Soños moi raros

               

                                Soños moi raros

Onte soñei que tropezara cunha pel de plátano e no momento da caída din coa cabeza no bebé dentro, a partir de hai non recordo nada máis. -- Dixo o boneco mentres un neno xogaba con el.