TRABALLIÑO PARA SEMANA SANTA

Imos preparar un monólogo, despois de investigar na rede quen veñen sendo estas mulleres. Navega, descubrindo, elixe unha delas e lembra  preparar tamén a túa  expresión oral. 

Hipatia, Concepción Arenal, Marie Curie, Florence Nightingale, María Montessori, Alice Guy-Blaché, Isadora Duncan, Virginia Woolf, Clara Campoamor, Amelia Mary Earhart, Margaret Bourke-White, Frida Kahlo, Hellen Keller, Dian Fossey, Rosa Parks, María Barbeito, Gertrude Ederle, Irena Sendler e Miriam Makeba, Maruxa Mallo

´

preme nas imaxes

ORGANIZÁMONOS

TODAS AS ENTRADAS DEBEN LEVAR AS ETIQUETAS QUE VES NESTA (escolle entre A ou B)
PON O TÍTULO NO SEU SITIO E ENGADE O TEU NOME.

TÍTULOS ORIXINAIS, PORFA!

parágrafos

acentuación

castelanismos signos de puntuación

E AQUÍ VERÁS O TEU NOME
PON A ETIQUETA TAL COMO APARECE

preme e viaxa ao pasado
1º A
1º B
2014/15

No corazón do bosque. Sara Gabarri

imaxe
enlaces

Resumen: NO CORAZÓN DO BOSQUE.


-Raquel, unha nena de dez anos,e os seus compañeiros de clase foron de excurxión ao bosque do río Eume.

Alí pasaron un día maravilloso.Explorando as ruinas dun mosteiro abandonado, e collendo castañas para levalas a casa . Cando reguesou, Raquel contoulles aos seus pais as aventuras, e se foi agotada para a cama.Entón escoitou un ruido que veñia da mochila ,é alí habia un homiño diminuto. Un transno chamado Derdrím, que se meteu na súa mochila para pasar o invernop cos humanos porque todos os seus amigos do bosque sa desapareceron.Raquel primeiro quedou apasmada e sen moverse porque non podiña crer o que ela estaba vendo polos seus ollos, umhos minutos despóis atreveu a preguntarlle a Derdrím que que era e porque se había metido na sua mochila, e Derdrím dixo que era un trasno do bosque que tiña máis de 300 anos e que se meteu na súa mochila para pasar o inverno con ela porque senon el tamén iba a desapàrecer.

Raquel deulle un poupo de comida e o meteu na casa das suas bonecas.

Nas festas Derdrím disfrazouse de Papá Noel porque el tamén queria estar con ela.Dias despóis Derdrim foi con Raquel a escola porque Raquel dixolle que os rapaces metianse con ela,entón na escola o viu case todos da clase e Raquel enfadouse moito conm Derdrim estivo semanas sen falar con el,cando Derdrim preguntoulle a Raquel que xa que non falaban el se iba a ir da súa casa pero Raquel dixolle que non estaba enfadada con el todo lo contrario estaba moi contenta porque nadie bolbeu a meterse con ela.

vanessa abreu gonzalez

PEQUEÑA, PERO DE XOGUETE


A Mini Marcelino naceu en Italia. Foi unha minimoto moi famosa, que se deu a coñecer no Salòn de Milàn de 1967.

pouco despois,a empresa valenciana Dismave mercou os dereitos e desenvolveou a produciòn en sagunto. Fixeron dùas series. A primera chamouse en Italia `Mini Marcelino`  e fabricárona de 1971. Na segunda introduciron algùns cambios, puxièronlle Mini Marcelino Sùper e producierona desde 1971 ata 1973.A principal diferenza foi  a incorporasión  suspensión traseira.

A minimoto tivo bastante éxito. Non obstante, e sen que se coñecese ningunha causa que xustificase a decisión, deixaron de fabricarla en 1973. Pero moita xente non se esqueceu delas, e aínda hoxe hay bastantes coleccionistas que pagan uns cantos miles de euros polas que se conserva en bo estado.

Castelo de area. SARA GABARRI

                        O CASTELO DE AREA.

O outro día fun á praía coa miña curmá,como estabamos moi aburridas fixemos un castelo de area ,e collemos unha pá,un rastrillo,un caldeiro e unha bandeira.
Collemos un pouco de area e mollámola un pouco para que se  pusera húmida,despois puximos o cubo boca para baixo e fixemos a primeira torre,cando xa fixemos mais torres puxemos os chapiteis e as ameas,tamén douas portas,unha ponte levadiza e por último puxemos a bandeira e quedou un castelo moi bonito .


 

    imaxe
enlaces

24/09/15

Yerai Mouzo

                                             
                                           DITADO 
É  ben certo que cómpre andar sempre con coidado, por que axiña te ves metida nun perigo. Acórdate daquel día que Sara fora con nós e cos tíos ata o río para ver a presa? Pois resulta que esvarou e empezou a rodar pola pendente coma unha bóla. Se non achega a ser pola póla do salgueiro á que se agarrou, non lle ía quedar un óso san!
Dende entón non volveu a pór un pé na casa. Parece mentira que fora só por aquela parvada, pero cando a cousa vén así... Eu creo que xa é hora de esquecer o pasado, mesmo as présas que nos damos en botarlles a culpa de todo ós demais.

André Citoula Lafuente

A noite do samaín o pasei de medo cos meus  amigos  indo por todo o barrio e ver a todas  as persoas cos seus disfraces de esquleto,home lobo,vampiros etc ....

Pero de pronto un neno disfrazado de vampiro dille a Joel  queres morderme?-di joel-¿seguro?-di o neno-si home si-di Joel-o neno o morde e Joel berrou de dor e o neno dille-advirtinte-derrepente Joel cae ao sochane os ollos ponselles todos rojos es os colmillos afianselles.

Ao despertar Joel pregunta ¿por qué estou aqui que pasou? cando mordeuche o neno te desmallaste.¿Non recordas nada?-preguntolle eu-non-di Joel-entonces solo queda unha opción q o neno sexa un vampiro e coverteuche nun deles.

espazos despois de signos de puntuación

Fumos buscar o neno é o encontramos,outra vez por aqui-di o neno rindose-volveme normal-di Joel-vale pero non lle digas a nadie mas que che morda porque hay moitos como eu-di o neno-vale grazas-di Joel-o neno dalle unha bebida Joel a toma e depronto volvese normal,bueno pois hasta o proximo Samaín-di o neno-adeus-dimos todos-.

YOLANDA LEON

               DESCRICIÓN :

    CASTELO NA AREA 

      vocabulario : PLANTA , RASTRILLO , TORRE DE HOMENAXE , CALDEIRO , AMEA , AREA HUMEDA , PONTE ELEVADIZA , PÁ , FOXO , CHAPITEL. 


      No concurso de castelos de area da semana pasada estaba a area humeda porque esa fin de semana chovera a cántaros pero facilitabame moito o traballo para facer a amea e a torre de homenaxe cun chapitel moi puntiagudo. Collín o caldeiro e puxenme a facer o castelo dunha soa planta, co rastrillo formei un foxo e enchino de auga. Despóis pensei en por unha ponte normal pero parecíame mellor idea unha ponte elevadiza así que collín a pá e puxenme mans á obra. Finalmente, o xuíz do concurso puxome moi boa nota e gañei unha pequena medalla de bronce.



             LECTURA :

         Cando petan na porta pola noite... O titulo xa me pareceu suxerente. Sería de medo? de temor ? 
      Ao abrir e tollear as suas páxinas descubrín que estaba composto por certos contos.
      O conto que máis me chamou a atención foi o CUMPREMORTES. É o conto mais longo e entretido que hay no libro. 
      
         O Cumpremortes vai sobre un home que recibiu unha carta de loito todos os anos ó mesmo día. Nesa carta avisábao de cando ía morrer. Ao principio non o cría e pensaba que sería unha broma de mal gusto. Eu a medida que lía as páxinas entrábame a curiosidade por como acabaría este conto , se morrería o home ou serí unha broma coma el dicía. Pero non , non era ningunha broma 

o dia do Samaín sara gabarri

-O día do Samaín eu fun de viaxe para Vigo. Estiven alí 4 días.
Antes de irme fun ao cemiterio cos meus pais e o miño curmán a visitar os nosos mortos.Ese día o cemiterio daba moito medo porque a miña curmá díxome  que ese día os mortos espertaban. Eu estaba dexesando sair de alí correndo.
Cando cheguei a Vigo xa era pola noite.Fun ao piso da miña tía  e cando cheguei aos ascensores sentin un berro mói forte que viña do garaxe e vin moitas sombras , lápidas, curuxas etc....
Eu queria prender a luz porque habia moita escuridade. Cando o ascensor chegou a porta da miña tía esos berros eran máis fortes e algo agarroume polo brazo e vin que caía sangue sobre min.
Quedei insconciente e cando espertei estaba no piso da miña tía e tamén a mesma persoa que me agarrou  do brazo e aí deime conta que era o meu curmán.

             FIN.

o samain ALEX GABARRI BORJA

    imaxe
enlaces

Había unha vez un pobo moi pequeno que facia o samaín

habia  pantasmas , cabazas,meigas,zommbis etc

Un neno que chamabase  Jose Mari e gustaballe moito o samaín e 

disfrazábase todos  os días de algo, pero porla noite  íbase cos

pais  ao campo santo e viu un gato negro  e asustouse  pensando que era un zombi.

Pero o gato era dunha meiga de verdade e lle dixolle  que non tocara  o gato que ibase  quedar  sempre coa forma de gato , e tiñas 

que ver conmigo.

O neno o tocou  e os pais  gritando  Jose Mari  e non contestaba  ninguén , e os pais viron  a meiga  e preguntaronlle  si viu  a Jose Mari e a meiga contestou que  tocu o gato e ten que vivir conmigo 

para sempre.

Ciucurean Melinda Daniela " Unha noite de trebas "

O día de Samaín como era o día dos santos fun visitar o meu avo ao camposanto. Todo estaba cheo de flores recen postas . Nas tumbas é nichos habían moitos morcegos,arañas e teas de araña todo daba moita pabor . De repente escoitei un ruido e asusteime moito cria que iame sair o corazón do peito . Fun mirar o que era , ¡oh ! era un neno disfrazado de mostruo , facendo ruidos raros cun machete. No camposanto había moita xente visitando os defuntos , tamén había moitos nenos ,nenas e adultos disfrazados de esqueletes , pantasmas , espectros , e hasta da morte deime moito medo xa que todo estaba moi escuro.
Ia sair do camposanto para ír a miña casa xa que ero moi de noite . Ia pola rúa soa ,so se escoitaba as campas da igrexa ,entroume moita pabor ,había unha lúa moi grande e de repente sae das trebas unha pantasma ,quedeime de pedra puxenme esbrancuxada .

Unha hiIstoria de terror. Por Isaac Conchado Gabarre 2ºB

en construción

revisar acentuación 

Unha noite terrorífica chea de sons raros e incómodos, 4 amigos (dous chicos e dous chicas ) Deciden ir visitar unha casa embruxada no mais profundo do bosque. (Eu se fose eles quedábame na casa que está mellor.)

Os catro amigos colleron un bus que os deixaria ao principio do bosque e algo estraño pero o conductor dixeralles que el non ía entrar no bosque. Ao chegar empezaron a camiñar cos seus sacos de durmir a ombros e mais as mochilas cargadas de cousa útiles como unha linterna, duas bengalas, unha camara e unha botella de whisky barato mais catro vasos e algo de roupa e mais aparellos inservibles .

Estaban atemorizados (Mais ven cagados diria eu.) porque algúns dicían que oían xente gritar do bosque pero, ninguén quería aventurarse por medo a perderse e non volver a casa coas súas familias.



Por fín e digo por por fín chegaron á casa embruxada sen sufrir un daño polas miles de cousas de aí afora!!

Os catro amigos ao chegar a casa esa embruxada (esa embruxada) (cagados de medo como calquera outro)instalaron o fornillo, fixeron un lume ,puxeron os sacos de durmir... beberon whisky barato... (o normal). 

         Pero eles o que no sabian  era que os seus peores pesadelos ivan facerse realidade.

        Á






     

Séculos escuros 
from xenevra