Bala de Prata
Miro eses ollos verdes dos que me enamorei e podo ver unhas bagoas sair de elas. Baixo a mirada aos seus beizos e vexo como os move, creo que esta berrando algo, pero coa sangue presionadome os meus oído non logro escoitar nada. Nun último esforzo de falar, noto unha presion moí grande no meu estómago, onde a bala que reflexaba ata a lúa deume.
-Quérote, nunca o olvides.- E ali foi onde xa non o volvín a ver nunca mais...
