Un día inesperadoENLACES, IMAXES
REVISAR E REMATAR
ESCENAS
Hoxe é o día do partido . Estou moi nerviosa , e nun monento inesperado escoito :- Baixa a almorzar Carla !- bérroume miña nai- Xa vou ! - dixen eu- Veña que vas chegar tarde ao colexio.- X a estou acabado ! - berrei.Baixo rápido as escaleiras e poñome almorzar .- Veña ! Almorza rápido que dentro de pouco chega o bus e se non queres ir andando vai acabando.- Aínda me vou atragantar de tanta presa que me pos mama- A min non me digas nada , que es ti quen vai lentaDe repente vén o bus-Veña ! O bus! - dime miña mama- ChaoDámonos un biso nas meixelas e marcho-Ola ! Bos días - dígolle ao condutor-Bos días - repondeme- Ola ! Iria pódome sentar contigo ? -. pregúntolle- Si , claro muller . Acaso non somos amigas ??-Estou moi nerviosa , Iria - digo tremando- E logo quepasou?- Como que que pasou ? Hoxe é un día moi importante se non gañamos hoxe o partido quedamos elimiñados.- Ah ! Claro xa non me acordaba pensei que era mañánCando xa chagamos ao colexio , como sempre , estaba a directora na porta.- Bos días , señora directora- Bos días , Carla - respóndemeAgora a primeira hora temos ximnasia . O profe chega a clase e di :- Ben nenos . Hoxe imos xogar ao balonman de acordo ??- Si - berran todos.- Poñédevos por parellas de dous ! - berrou o prefesorMentres que se forman as parellas eu pregunteille ao profesor se podiamos entrenar para estar preparadas para pola tarde.- Profe podemos practicar para o partido desta tarde ? que este partido e moi importande e necesitamos .- De acordo , pero só por esta vez , e non fagades moito barullo deacordo ?- De acordo ! Grazas- Iria ! Ven- Que pasou Iria ?- Pregunteille ao profesor se podiamos praticar para o partido desta tarde .- Ah , xenial , e que che dixo ?
Logo de que pasara a clase de ximnasia e todas as demais clases toca o timbre para machar para casa
- Iria !- Que pasou ? - pregunta- Ah non pasa nada é para facerche o acordo para que chames a Nerea para ver se vén . Vale ?- Ah ! si , non te preocupesDespois de que pasara a comida chegou a hora do partido- Veña mamá que imos chegar tarde- Tranquila , que xa vouCando chegamos ao pavillón de repente busquei a Iria , para saber se viña ou non .- Iria ! - berrei- Que ?- Que che dixo Nerea ?- Que non sabía se ia vir- Esperemos que siE de repente chega Nerea- Ola rapazas - di Nerea- Nere , viñeches ! - dicimos as dúas á vez- Si como vin que estaba mellor e entón decidín virEmpezamos a xogar . Estabamos xa nos últimos minutos . Iamos 80 a 82 iamos perdendo e tiñamos pouco tempo . E de repente ...- Nere , pasa - berrolleAcabaron de tirar a Nerea e os médicos dixéronlle que ao mellor tiña rota a man , e tiñamos a outra persoa pero como o entrenador dicia é moi mala xogando- Veña , Irene ! - Tócache sair a ti - doco o entrenador desilusionado- Ben! por unha vez na vida xogo - berra contentaEu xa estaba dicindo para min que non iamos gañar pero sucedeu ...- Iria pasa o balón - berroPásame o balón tiro con forzas e encesto e todos os das gradas berran con orgullo pero aínda non estaba conforme porque tiñamos que marcar outro máis para gañar e non quedar eliminados.Faltaban 5 minutos de partido esa era a nosa oportunidades . Iria tiña o balón pasoullo a Irene , Irene pasoumo a mi e volvín pasarllo a Irene e dixenlle :- Tira Iria non esteas nerviosa que ti podes - berreiIria tirou con todas as súas forzas e o balón daba voltas ao redoer do aro e ao final entrou . Toda a grada volveuse a poñer en pé , faltaba un minuto de partido puidemos ata que escoitamos o silvido do árbitro dicindo que xa acabara- Gañamos Iria ! - berrei ilusionada-Sii !- berra Iria , ilusionada-Agora temos que gañar o partido difinitivo - digolle.
-Si levas razón
Ao final o susto que tiveramos con Nerea non era nada más que un
esguince .
Cando chegou a hora do capampionato final gañaramos e todos
estaban moi contentos porque conseguiramos a copa.
FIN
