AUTO_AVALIACIÓN

Lúa do Senegal

                               LÚA DE SENEGAL

Unha nena senegalesa chamada Khoedi que ten 10 anos e vive nun lugar chamado zigunchor coa súa nai ,súa avoa e  súa irma .O  seu ai xa fai tres anos que había marchado pra España .

A Khoedi toda las noites súa avoa contáballe unha historia e logo ela cando vaise durmir fala coa Lúa e cóntalle todo o que lle pasou no día .Un día moi triste para ela foi

NAVEGAMOS POLAS...

Lenda Catro Camiños-Beatriz Pérez García

                     LENDA CATRO CAMIÑOS

O home dunha muller foi a axudar aos escoceses no ano 1719. Pasados uns días a muller enterouse de que foi executado. A muller non puído soportar a dor no seu corazón, á
mañá seguinte comezou a brotar un fonte de auga. Conta a xente do lugar que a auga que brota da fonte son as bágoas da muller pola morte do seu home.

corrixe, actuliza, imaxe, enlace... 

Descrición fonte de Catro Camiños-Beatriz Pérez García

A fonte de Catro Camiños, onde se xuntan as calles: Xeneral Sanjurjo e Caballeros. Construída no ano 1963. Foi proxectada por Milagros Rey Hombre, que foi a primeira arquitecta de Galicia. Costou
1.100.000 pesetas e foi inagurada o 14 de Septembro de 1963.

Esta construída de formigón imitando a pedra, ten un diámetro aproximadamente de 16 metros. Ten tres estanques circulares concéntricos construídos a distintas alturas e unidos por unha cascada. A finais do ano 2013 finalizáronse as obras de modernización coa mellora do sistema eléctrico e hidráulico, instaláronse xogos de auga e iluminación nocturna.

A carón da fonte, celebránse todos as victorias do equipo de fútbol o Deportivo da Coruña.No 23 de Maio de 2014 o concello preparou a fonte para o ascenso do Depor, eas noite comenzou a botar auga cos cores do centeario do Club Deportivista

31 de Outubro-Carolina Núñez Tasende

31 DE OUTUBRO:

        A noite do 31 de outubro, como todo o mundo sabe, celébrase o Samaín, o que ninguén sabe é o que ocurre ás 12 da noite no cementerio. Esqueletes, zombis, espectros e pantasmas surxen das antigas tumbas, ao son das espectrais campanadas da vella igrexia, que indican que xa chegou a medianoite, as ramas das árbores, convertense en siniestras máns, a súa sombra, reflexada nas lápidas provoca medo na escuridade da noite.

          A lúa é chea, e ao lonxe, pódense escoitar os aullidos dos homeslobo,os vampiros irrumpen no cementerio,as arañas invaden o campo santo, os mouchos, acompañantes das bruxas e meigas, acomódanse nas ramas das árbores, no chan, pódense observar as pegadas que os zombis deixaron ao seu paso. Oense risos espectrais, os esqueletes bailan, as arañas suben e baixan das súas teas, que xa invaden as tumbas.

         Un gato negro, paséase polo cementerio, observando con desprecio aos seus compañeiros nesta noite, xa que o gato,é moi elegante, ou iso cre el, e pensa que é o mellor.

        O reloxo da as 6 da mañá, os esqueletes e zombis volven as súas tumbas, os risos cesan, as pisadas desaparecen... e xa non queda nada, todo o que alí había fundiuse nun fondo negro.

Festa dos xogos populares-Beatriz Pérez García

    
               FESTA DOS XOGOS POPULARES

O outro día fun á festa dos xogos populares coa miña familia na praza de María Pita, todos os anos imos. Atopamos uns rapaces que xogaban á pita cega: un neno tiña os ollos vendados cun pano, os demais nenos estaban colocados arredor del e dicían: Pita cega que se che perdeu?o rapaz dos ollos vendados respondía: una agulla nun dedal: e os rapaces lle dicíán: dá tres voltas e atópalos...o rapaz toca cabeza dun dos nenos e se acerta cambian os postos.

Máis adiante había un grupo de nenos arrredor dun rapaz que facía xirar una buxaina sobre seu eixe de xiro  ata que se balancea e se cae. Pero pareceume moi aburrido. Había algúns traballadores da festa que estaban montados nuns zancos con globos que che regalaban.

Máis lonxe había un posto no que vendían: papaventos, tiracroios, taboas de xadrez...
Ata que por fin alí estaba un dos xogos que máis me gustaba: o brilé. Formamos dous equipos de seis xogadores cada un. Eu lanzei a pelota hacía un neno, conseguín brilalo. O neno foi a zona dos bailados. Eu fun a penúltima en ser brilada. Grazas ao meu equipo gañamos. 

en vez de incluír as instrucións, narra un partido explicando as normas 

Paseino moi ben descubrindo xogos que non coñecía antes, estou desexando de que sexa outra vez Octubro.

CAROLINA NÚÑEZ TASENDE

A FONTE DAS PAXARIÑAS:

              A fonte das paxariñas, está situada en Alfonso Molina, separa Monelos da II fase de Elviña e da entrada á cidade..

               Ten unha forma circular, da parte onde se atopa a auga, saen unhas estrututas que recordan ás paxariñas de papel. De entre as paxariñas, sae un chafariz, xusto no centro.

              Conta a lenda que se á media noite dun sábado 27, meteste na auga e pides dous desexos emtres aguantas a respiración debaixo da auga, estes cumpliranse pasados tres días.

festa dos xogos populares-Carolina Núñez Tasende

   

A FESTA DOS XOGOS POPULARES:

 O concello da Coruña organizou o domingo pasado unha festa dos xogos populares no Parque Europa co propósito de que a mocizade coñezamos os xogos dos nosos pais e avós.
   
        Fun coa miña nai, o noivo da miña nai, o meu can e os meus avós. Ao chegar á explanada do parque, atopamos unha exposición de papaventos moi coloridos e bonitos, que anteriormente uns rapaces colorearan con pinturas acrílicas. O meu can, corría detrás dos papaventos coma un tolo. Na pista de deportes, organizaron un concurso de crebacabezas xigantes, con pezas xigantes que tiñan formas moi extrañas, non eran como as pesas correntes.
 REVISA OS PARÁGRAFOS
        Trouuxeron tamén á festa un grupo de acróbatas profesionais para facer unha exhibición  de pinchacarneiros, o meu can non paraba de ladrar e de dar voltas. Posteriormente, demos un paseo, observando as casetas que alí había, o meu avó parouse nalgunhas como na da rá e na  billarda, ensinoume a xogar un pouco, pero non se me daba moi ben.
        Máis tarde, comezou o partido de brilé pero houbo que parar o partido porque uhns menos que andaban a xogar á pita cega, atravesaron por medio do campo, depois do partido, comezou a partida de xadrez. Á hora da merenda, sorprenderonos cun chocolate quente con churros e unha orquestra, o meu can xa non sabía que facer, se atender aos churros ou a orquestra.

FINAL
ACTUALIZAR 

microrrelatos marcos rojo montes 2a

                            microrrelatos



A Folga


Un día chego ao instituto,e non hai ninguén só moi poucos profesores,eu penso que é un apocalipsis pero era un dia de folga.


iro man


iron man é o home de metal pero chega un camión e levao de chatarra


o intruso

spiderman entra nunha casa e ponse a xogar polo teito.A dona da casa berra de medo,e entón di cariño mataa

FRAN CANOSA MICRORELATOS

         SUPERHERÓE

A un coñecido mordeulle unha araña e tivo a esperanza de converterse en spiderman e o que tivo foi unha picadura na man.
  
                 SUPERHERÓE

Iron man, o home de ferro, ia caminando pola rúa cando, un grupo de persoas collerono e levarono á chatarreria.

HISTORIA DE TERROR

historia de terror

Un día na miña casa, eu estaba no salón só, deitado no sofá vendo a tele. De repente escoitase caer algo no cuerto de baño. Fun ver o que era. no chan estaba o me cepillo de dentes verde o que máis me gustaba.

 Asusteime moito xa que no momento que  estaba no baño, deixo de escoitar a tele. Preocupeime  máis. Fun ao salón a mirar que pasaba. Desde a porta intuio a súa precenza detras de miña .Dou media volta eh... Non habia ninguen. Suspiro, volvome sentar no sofá e acendo a tele

carta á primaria

    

                            

  Para o meu eu do pasado:
  Esta carta é para avisarche de todo o que che vai pasar en todos estes anos,

 desde que  remates en primaria ata que entres na ESO. Quería dicirche   
que nestes anos que van pasar, que non te deberías preocupar tanto polas
 cousas, disfruta de cada momento que logo o vas botar de menos, disfruta
cada momento que pasas con esas persoas que che fan rir, e pasa das
persoas que te miran mal xa que recorda que é por envexa. Ti, se ti mesmo :
viste como che dea  a gana , anda coas persoas que queiras, estate cos teus,
cos que che fan rir, non cos que te miran e falan de ti ás espaldas,  eses son
os peores.

A vida vaiche dar algúns reveses,  os  máis duros son as mortes do teu can e
da túa avoa que che van pillar de súpeto , sobre todo a do teu can. Disfruta
cada momento con eles, estate todo o tempo posible con eles, !LOGO OS VAS
BOTAR DE MENOS¡

Ensinarche tamén que nos estudos se te centras non terás ningún problema;
pero iso non significa que sexa só botarlle unha ollada e deixalo por sabido,
porque hai unhas materias  que se che van  dar moito peor que outras.

Como en todos os sitios de ensinanza vaste atopar a profesores que non
saben tratar con alumnos, que non saben explicar e ti teñas que currarte

todo na casa, que sexan demasiado bos para poñer un apercebemento , ou
que sexan tan malos de poñelos sempre.

En definitiva, vanche pasar moitas cousas que se eu as conseguín pasar, ti
tamén podes.





  

Marcos Souto Bllanco

                                         BOTAFUMEIRO

 Un dos símbolos máis coñecidos de Santiago é o botafumeiro. Pesa 53 kilogramos pode chegar a 70 kilómetros por hora  e ata 20 metros de altura.
O botafumeiro xurdiu para resolver un problema sanitario.
 Os peregrinos protexíanse do mal tempo na catedral. Os monxes e os cóengos encargaron a construcción dun aparello para paliar tan desagradable situación. Ao balancearse deixa o olor do incienso sobre os peregrinos, suavizando e desinfectando o espazo. Os encargados de facer funcionar esto, son os tiraboleiros.
A súa vestimentas é unha túnica  vermella. Para movelo tiran dunhas cordas, co apoio dunha roldana. Ao tirar coseguen que se mova ata a bóveda.
Tiraboleiro provén da palabra latina Thurimbulum, "lanzador de fume".

Os trols. Fran Canosa 2-A

Os trols son uns persoaxes fantásticos que proceden da literatura fantástica e infantil. Son caracterizados cun aspecto grande e tamén peludos e feos. 
Son descritos como malignos e pouco intelixentes. Localízanse nos países da zona Escandinava como Suecia e Noruega.

o botafumeiro.marcos rojo montes 2A

                                    O Botafumeiro

O botafumeiro é un dos simbolos máis coñecidos da cidade, pesa 53 kilos, pero grazas a unha roldana balanceana ascendendo a unha velocidade de  de 70 kg-H. Mandouse construir par resolver problemas sanitarios estaba programado para que ao balancealo botara o fume do incienso sobre os peregrinos actuando como desinfectante e suavizante. As persoas encargadas de balanceala son os tiraboleiros que visten cunhas túnicas vermellas.  

APROVEITAMOS MATERIAL

 PROCURA NO CADERNO A INSPIRACIÓN PARA CREAR UN PERFIL  DA PERSOA QUE CHE GUSTARÍA SER, ou todo o contrario

navega por este enlace antes de comezar
E AQUÍ TEMOS MOITAS PALABRAS PARA USAR

Microrrelatos Elviña

TAMÉN SOMOS ESCRITORES

Este foi o alumnado de 2º A que se presentou ao Certame de Narración curta do Concello de Carral. O noso compañeiro David Picado conseguiu o segundo premio . Os nosos parabéns!

Nós seguirémolo intentando:
Júlia  Ismael  Gabriel  Juan  Miguel  Lucía G.

O meu conto, Óscar . en construción

Estebo non estaba contento co seu corpo , non saía a calle por vergoña a que se riran del .Aos seus catorce anos ten obesidade e pesa cento cincuenta quilos.Unha mañá o seu pai , o entrenador do Sporting Sada S.D. , pidelle ao seu fillo que entre no equipo .