A dinamiteira da fala.

María Mariño Carou naceu en Noia o 8 de xuño de 1907. Foi unha das escritoras galegas máis importantes do seu século. A súa familia era pobre e tivo que ser costureira polas casas, xunto coa súa tía, que lle aficionou a ler. Viviu no País Vasco un tempo, pero tivo que trasladarse ó Courel pola depresión nerviosa que sufriu trala morte do seu fillo. A mediados dos anos cincuenta coñece a Uxío Novoneyra  quen promove a publicación do seu primeiro libro: "Palabra no tempo",  no ano 1963. Tiveron que pasar 27 anos para que se publicase o segundo: "Verba que comeza", xa despois da morte da autora. Era moi discreta e marxinal, sen apenas relación co mundo literario, cousa que moitas veces condicionou as súas obras.  Tiña unha linguaxe     rupturista e foi alabada pola críticaa miúdo. Morreu prematuramente no Courel o 19 de maio de 1967.